País gamat

De barbalhar enquèra fai mestièr
Dels jaupards qu’estèron suauds
Èran pas bastards
Enjulhavan de lor jaupadís
Los que per talastre
Èran d’aquel renvèrs
Per çò que li nasquèron
O que li avián viscut

Ara l’enchiprós silenci
S’escampilha per las gresas
E caplèvan dins las combas
Per l’amor del ressassi.

De badalhar pr’aquò fai mestièr
Dels gu’estres que se taison
Del país tan clar
Qu’un pastèl emblausit
Lo fai estramentir
Lo gingoladís qu’alarga
E que la nuèch espandilha

De bavejar sempre farà prodèl
Çai que gremejar
Coma zò fan los que s’arrèdon pas.
En plaça de susar
La contrada rocassosa, rocalhosa,
Solelhosa
Tant
Que ne crèma,
E non creis ni non crèba