Simone Weil e l’inspiracion occitana (I)

Als Sègles XI e XII, i aviá agut la debuta d’una Renaissença que seriá estada la vertadièra, aguès pogut fruchejar; començava de grelhar notadament en Lengadòc. D’uns vèrses dels trobadors sus la prima fan pensar qu’en aquel cas l’inspiracion crestiana e l’amor de la belesa del mond benlèu non auriá pas estats separats. De mai, l’esperit occitan apausèt sa marca en Itàlia, e non foguèt benlèu pas estrangièr a l’inspiracion franciscana. Mas, siá per endevéncia, siá – mai probable – ligam de causa a efècte, aquelas grelhas subrevisquèron pas enlòc a la guèrra dels Albigeses, senon a l’estat vestigial.

Tèxt original francés dins Simone WEIL, Œuvres, “Formes de l’Amour implicite de Dieu”, Paris, Gallimard, p. 733

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.